Au royaume des bons elles campaient.

Un jour la première rencontra la deuxième

Au bord d’un profond bol de crème au lait,

La tentation anima les prétendants au festin

Qui s’y plongèrent sans délai…

Croyant jouir d’un attrayant destin.

Le repas mouvant et bourbeux

Piégea les deux.

La première, veule et impassible,

Ne tenta point le possible.

Et se laissa engloutir par le liquide terrible.

La seconde, téméraire et intrépide,

Jadis cupide,

Naguère stupide,

S’acharnait contre le sort

Et n’en finit pas de se débattre

Jusqu’à ce qu’elle transforma la crème en beurre,

Consistant et solide ; qu’elle quitta sur le champ,

Sans espérer du ciel des ailes.

Elle vécut longtemps et son souvenir après elle

Se murmurait dans tous les champs.

Tel est le sort des deux souris ;

Il est celui de nous tous, tombés dans la vie.

Certains renoncent, d’autres leur lutte annoncent.

مايسن مايجران

ايان سنات تغرداتين

يان سنات تغرداتين

غتودرت خيرنين

دارتكيلت منوقورت

غيات تزلافت مقورنت

غار زرانت تملي

يامزتنت آملالي

آكنتن غو زعكون

آدشنت مايزلين

غار درتن غزنتن

آغويان يومزتنت

ياتنسنت تكصوض اوكان

اسوكان تيامازنت

تامن مايتيارانين

اسوياغت آزعكون

تيسنات انتغرداتين

تادرويشت آورترين

كيغتن كيغ آوكان

تامعضورت دمايخلان

ولايني غيك اللي نضر غوزعكون

رادآكيغ آردنفوغ

نيغوكيغ آردآكيغ

تنا غان تاكي نيت

غيك دغيك غتيغوتين

أباكاي سوفلا دوباكاي سيزدار

اسفوقرسوسكاياد دوسفوقر سوسكايان

آغواللي ستين ايكان يومزتنت غوضارنس

ارزماس كين امان تيلي كيتسن توديت

تاغردات تغلي فلاس

وتاكيد زغوزعكون

هان تودرت آد تستي

اور دلموت آتزلي

غيكان آنكا غيلاد آوالي فهمن اوال

الا كيغ مانيضرن غوزعكون غمانين

انا غاد فلا تي حاقا هان تيارانين

يلي مان ياد اضرن اما ناغن آد غلين

انا مانزا تيررا

تيللي اوريغ تيارانين